Pas rrëzimit të Presidentit Nicolás Maduro dhe transferimit të tij në New York (SHBA) për akuza të lidhura me narkoterrorizmin, pushteti në Venezuelë nuk është zhdukur, por është rikonfiguruar. Një rreth i ngushtë figurash politike dhe ushtarake vazhdon të kontrollojë vendin, tani nën vëzhgimin dhe ndikimin e drejtpërdrejtë të Shteteve të Bashkuara. Pyetja thelbësore është: kush po e drejton realisht Venezuelën sot dhe kush po vendos për të ardhmen e saj?
Në krye të qeverisë së përkohshme ndodhet Delcy Rodríguez, ish-zëvendëspresidente e Maduro-s, e cila tashmë ushtron funksionin e presidentes së përkohshme nën mbikëqyrjen e Uashingtonit (Washington, SHBA). Juriste me përvojë dhe figurë e vjetër e Partisë Socialiste, ajo është konsideruar prej vitesh si “carina” e ekonomisë venezueliane, për shkak të fuqisë që grumbulloi si ministre e Financave dhe e Naftës. Edhe pse formalisht e sanksionuar për rolin e saj në regjimin e mëparshëm, Rodríguez ka fituar përkohësisht besimin e SHBA-së dhe shihet nga kompanitë amerikane të energjisë si figura më pragmatike për rindërtimin e sektorit të shkatërruar të naftës.
Një tjetër figurë qendrore është Jorge Rodríguez, vëllai i Delcy-t dhe kryetar i Asamblesë Kombëtare që prej vitit 2021. Ai kontrollon legjislativin, ku socialistët kanë shumicë dërrmuese, dhe ka qenë arkitekti kryesor i negociatave me opozitën dhe me SHBA-në, përfshirë marrëveshje mbi zgjedhjet dhe lirimin e të burgosurve. Sipas burimeve në Caracas dhe Washington, ai shihet si ndërmjetës racional dhe pritet të udhëheqë ndryshimet ligjore që do të hapin sektorin e naftës për më shumë kompani të huaja.
Në anën më represive të pushtetit qëndron Diosdado Cabello, ministër i Brendshëm dhe figurë e frikshme e aparatit të sigurisë. Ai kontrollon kundërzbulimin ushtarak (DGCIM) dhe grupet paraushtarake të njohura si “colectivos”. I akuzuar nga SHBA për narkoterrorizëm, me një shpërblim prej 25 milionë dollarësh (rreth 23 milionë euro) për kapjen e tij, Cabello konsiderohet si zbatuesi kryesor i represionit dhe mbartësi më i fortë i trashëgimisë së “Chavismo”-s.
Në ushtri, figura kyçe është Vladimir Padrino, ministri i Mbrojtjes, i cili komandon forcat e armatosura dhe shihet nga SHBA si thelbësor për shmangien e një vakumi pushteti. Më pak ideologjik se Cabello, Padrino ka shprehur besnikëri ndaj Delcy Rodríguez dhe konsiderohet më i gatshëm të ndjekë linjën amerikane, ndonëse edhe ai përballet me akuza për trafik droge dhe një shpërblim prej 15 milionë dollarësh (rreth 13.8 milionë euro) për arrestimin e tij.
Nga ana e opozitës, emri më i spikatur mbetet María Corina Machado, fituese e Çmimit Nobel dhe figura kryesore opozitare. Ajo fitoi bindshëm primaret për zgjedhjet presidenciale të vitit 2024, por u përjashtua nga gara nga regjimi i Maduro-s. Edhe pse gëzon mbështetje të fortë popullore dhe ka bashkëpunuar me disa figura amerikane, Presidenti Donald Trump ka minimizuar shanset e saj për të qeverisur, duke thënë se “nuk ka mbështetjen e nevojshme”.
Në Washington, fati i Venezuelës po vendoset nga një grup i vogël zyrtarësh të fuqishëm. Marco Rubio, sekretar i Shtetit dhe këshilltar i përkohshëm për sigurinë kombëtare, është fytyra më publike e strategjisë amerikane. I përfshirë prej vitesh në çështjet e Amerikës Latine, ai mban kontakte të drejtpërdrejta me Delcy Rodríguez për të siguruar që Caracas të veprojë sipas interesave amerikane. Krahas tij, John Ratcliffe, drejtor i CIA-s, luajti rol kyç në operacionin që çoi në kapjen e Maduro-s, ndërsa Stephen Miller, zëvendësshef i stafit të Shtëpisë së Bardhë, po shtyn një qasje agresive që e sheh botën si “të qeverisur nga forca”.
Në aspektin ushtarak dhe energjetik, dy figura të tjera janë vendimtare: Pete Hegseth, sekretar i Mbrojtjes, i cili orkestroi grumbullimin ushtarak amerikan në Karaibe dhe mban kërcënimin e operacioneve të tjera, dhe Chris Wright, sekretar i Energjisë, i ngarkuar me rindërtimin e industrisë së naftës në Venezuelë. Wright ka deklaruar se pret rikthimin e kompanive amerikane si Chevron, ConocoPhillips dhe Exxon Mobil, ndërsa ka theksuar se SHBA nuk do ta lejojë Venezuelën të shndërrohet në një shtet klient të Kinës (Beijing, Kinë).
Përmbledhje:
- Pushteti në Venezuelë mbetet në duart e një rrethi të ngushtë figurash politike dhe ushtarake.
- SHBA po ushtron ndikim të drejtpërdrejtë përmes diplomacisë, inteligjencës dhe forcës ushtarake.
- E ardhmja e vendit do të varet nga balanca mes stabilitetit, reformave ekonomike dhe presionit amerikan.
Hashtag:
#Venezuela #PolitikeGlobale #SHBA #AmerikaLatine #Nafta #Gjeopolitike #Caracas #Washington